![\"2016](\"http:\/\/www.pequenita.nl\/wps\/imapics\/2016\/08\/2016-Burkina-Faso-012.jpg\")
<\/a>Hamidou en Alice en de voorzitter Cristel staan naast mij<\/p><\/div>\n
De vrouwen vertelden over activiteiten in het centrum, zoals bv. het maken van zeep. En 60 enthousiaste vrouwen weven de allermooiste pagnes die zij zelf verkopen op de markt. Pequenita heeft een startkapitaaltje voor materiaal voor het weven gegeven. Wij\u00a0 zijn door de wijk gelopen en hebben vier vrouwen bezocht die op hun erf met het weefgetouw aan het werk waren. Vakwerk! Zij hebben opdracht voor 8 maart gekregen om pagnes (lendedoeken) in uitgekozen kleuren te weven! Iedereen hier, ook mannen dus vieren internationale vrouwendag! En dragen dan een speciale pagne. Na de wandeling door de wijk hebben we bij Cristel thuis nagepraat met de zeer gemotiveerde vrouwen.<\/p>\n
Op het erf bij een van de vrouwen<\/p><\/div>\n
Maandag 4 ja<\/b>nuari<\/b> ben ik met Lenie en Yessa naar Kongoussi 80 km verderop gereden om Boukary Kinda te ontmoeten. Hij wachtte ons op en wij volgden hem op zijn bromfiets over hobbelige weggetjes naar achtereenvolgens Badinogo, Darigma en Loulaka om door ons ondersteunde landbouwprojecten te bezoeken. Vrouwen hebben allemaal een perceel van 7,5 bij 50 meter waarop tomaten, uien, sperziebonen en kool worden verbouwd. Er is een ingenieus bevloei\u00efngssysteem vanuit het \u201cLac du Bam\u201d. Met een ondergronds kanaal en met een pomp worden elke drie dagen de veldjes bevloeid! Pequenita heeft hier behalve zaad, kunstmest, vier ezelskarren gefinancierd. Alles ziet er tip top uit!<\/p>\n Zaaien<\/p><\/div>\n <\/p>\n en oogsten<\/p><\/div>\n Dinsdag 5 januari <\/b>kwamen wij na 370 km. in vijf uur rijden in Bobo aan over een gedeeltelijk prima – door de\u00a0 EU gefinancierde – weg. \u2019s Avonds meteen naar Marcelline en haar twee dochters Sabine en Jocelyne gegaan. Pequenita heeft hier met behulp van de HVO in Heerhugowaard een kiosk voor de drie vrouwen bekostigd. Zodat zij op het terrein van de parochie hun koopwaar kunnen uitstallen. De kiosk was kersvers rose geverfd.\u00a0 De koopwaar lag – totdat de verf goed opgedroogd is – keurig uitgestald op het erf. Ik heb daar sieraden, sleutelhangers en lappen gekocht voor benefietdiners en kunstmarkten. Marcelline hoopt dat haar dochters met behulp van dit project tzt. zelfstandig kunnen functioneren.<\/p>\n Marcelline (rechts) met haar dochters<\/p><\/div>\n Tot slot van de dag hebben we met zijn achten gedineerd in park Siwaya, heerlijke vis met groenten. Yessa was ontevreden want we kregen de koppen van de vissen niet geserveerd!<\/p>\n Woensdag\u00a0 6 januari <\/b>gingen we om negen uur op pad naar marktvrouwen. Pequenita heeft resp. een eerste voorraad koopwaar en een aantal golfplaten voor de marktkramen gefinancierd. Dat heeft al geresulteerd in een systeem van microkrediet. Zij hebben zelfs een bankrekening kunnen openen! Daar staat nu CFA 750.000 op. Dat bedrag willen ze verdubbelen. De boekhouding wordt consci\u00ebntieus bijgehouden. Geweldig wat die 44 vrouwen van \u201cAsuma\u201d met een beetje geld doen!<\/p>\n Lenie en ik in een marktkraam bespreken met de vrouwen van Asuma het project<\/p><\/div>\n Vervolgens hebben we heerlijk gegeten bij de ouders van Yessa op het erf. Diverse familieleden schoven aan. Een zus arriveerde uit Ivoorkust na een lange busreis. Na een bezoekje aan Solange \u2013 een gehandicapte vrouw \u2013 die lokaal bier Dolo brouwt uit “mil” met water op houtvuur volgens een zeer interessant proced\u00e9 keerden wij terug naar het hotel. Daar\u00a0 hebben Lenie en ik nieuwe initiatieven besproken van de marktvrouwen, van Solange, van Boukary,\u00a0 onder het genot van Brakina, lokaal bier.<\/p>\n Donderdag 7 januari<\/b> vertrekken we over een mooie route naar Dano, vlakbij Gu\u00e9gu\u00e9r\u00e9, alwaar we om 13.00 uur aankomen. We melden ons bij de \u201cAuberge de Dano\u201d. Na een heerlijke lunch van couscous met kip, saus en natuurlijk het lokale bier rusten we even uit in de leuke kamers, alvorens Lenie en ik het \u201cMus\u00e9e de Femmes\u201d willen bezoeken. Dat blijkt gesloten, maar we krijgen wel een rondleiding door een traditioneel huis van de Dagara, want we zijn nu in Dagaraland. \u2019s\u00a0 Avonds komt Lucas Dabire, de burgemeester van Gu\u00e9gu\u00e9r\u00e9, ons begroeten en het programma voor de volgende dag bespreken. Er zijn 75 actieve vrouwen in zijn dorp die zich met de bereiding van soumbala bezighouden.<\/p>\n Vrijdag 8 januari <\/b>vertrekken we in de morgen naar Gu\u00e9gu\u00e9r\u00e9 \u00a0een half uurtje rijden van Dano. Bij het gemeentehuis maakten we onze opwachting bij Lucas. Hij gaf ons een korte rondleiding door het kantoor alvorens we richting de vrouwen vertrokken. Aan het eind van de dag zouden we een goudzoekersveld bezoeken. We werden door de vrouwen al zingend en dansend opgewacht. We liepen naar het centrale punt in het dorp, waar alle vrouwen verzameld waren. Zij vertelden ons over de bereiding van soumbala. Met steun van Pequenita konden zij een grote voorraad bruin zaad van de Parkia biglobasa boom kopen, ook n\u00e9r\u00e9 genoemd. Zij hebben een (voor ons) ingewikkeld systeem van microkrediet opgezet, maar zij zijn heel tevreden met het resultaat. Na diverse speeches, gezangen, dansen, overhandigen van cadeaus en een geweldig optreden van een professionele groep mannelijke dansers en muzikanten gaan we bij de familie van de burgemeester een heerlijk bord rijst met kip en soumbala eten. Ik had intussen telefoon ontvangen uit Nederland dat het niet goed ging met mijn 99-jarige moeder. Toen de vrouwen dat hoorden, zongen, baden en dansten ze extra intensief!<\/p>\n Bereiden van soumbala<\/p><\/div>\n Temidden van de vrouwen in Gu\u00e9gu\u00e9r\u00e9<\/p><\/div>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n<\/a><\/a><\/a><\/a><\/a><\/a>