Op aanvraag van Stichting Pekien Santie, een stichting die een vrouwengroep vertegenwoordigd in het gelijknamige dorp, zijn de benodigde middelen bijeengebracht voor de aanschaf van een cassaveraspmolen. Dit is het derde project van Stichting Pequenita waarbij een Cassaverasp voor een dorp in Suriname wordt aangeschaft. De machinale verwerking van Cassave levert een aanzienlijke verhoging van de eigen verdiensten voor vrouwen in het dorp. De dorpelingen leven van de opbrengsten van de akkerbouw, voornamelijk cassave.

De voorzitter heeft in Niamey in het vrouwencentrum van Tin Hinan met diverse vrouwengroepen gesproken, die met behulp van een microkrediet een handeltje kunnen opzetten. Hun handel varieert van het verkopen van beignets, houtskool, hout, linnengoed, koekjes, tabak, limonade tot zelfgenaaide tassen. Met een startkapitaaltje van €75.- per persoon zijn zij enorm geholpen. Bovendien zijn zij in staat om het krediet binnen een paar maanden terug te betalen. Pequenita heeft krediet verstrekt aan drie groepen van elk 25 vrouwen. more…

Zuid-Afrika: Moestuinenproject

Khoisan vrouwengemeenschap

Het Zuid-Afrikaanse “Engender”, waar Stichting Pequenita eerder een financiële samenwerking mee aanging, heeft steun gevraagd voor een moestuinenproject in Kaapstad (Zuid-Afrika). De lokale Khoisan vrouwengemeenschap wil met het beheer van moestuinen het collectieve verantwoordelijkheidsgevoel van vrouwen stimuleren. Daarnaast wil zij met verbouwen van eenvoudige gewassen in zekere mate de continuïteit van de voedselvoorziening waarborgen. Verder wil “Engender” met het project tevens de rol van de vrouw in de gemeenschap verstevigen. more…

Suriname: cassaveraspmolen

Malobie, Tapanahoni

Het eerste project van Stichting Pequenita was een cassaveraspmachine voor het bosnegerdorp Moi Taki. Omdat deze machine uitermate nuttig bleek voor de vrouwen, is besloten een tweede soortgelijk project in het dorpje Malobie te honoreren. Daar wonen 600 gezinnen die in belangrijke mate afhankelijk zijn van de akkerbouw. Het dorp wordt voornamelijk gerund door vrouwen, omdat de mannen veelal naar Frans Guyana zijn getrokken om werk te zoeken. Zij leven van de opbrengsten van de akkerbouw, voornamelijk cassave. more…

Zuid-Afrika: Kalahari Plaas Kombuis

Kalahariwoestijn

In Kaapstad is Stichting Pequenita in contact gekomen met de voorzitter van het Zuid-Afrikaanse ‘Engender’. Dit is een organisatie die zich in Zuid-Afrika inzet voor de bestrijding van huiselijk geweld tegen vrouwen. ‘Engender’ is ook actief bij het coordineren van ‘income generating projects’ bij Khoisan gemeenschappen. Het eerste verzoek voor een project in de Kalahari-woestijn heeft Pequenita via ‘Engender’ bereikt. Magdalena, een 47-jarige Khoisan-vrouw die 200 kilometer ten noorden van Upington (Zuid-Afrika) woont, droomt al jaren ervan om een constructieve rol te spelen in de ontwikkeling van haar dorpsgemeenschap. more…

Zuid-Afrika: slachtoffers geweld

Cape Town

In Cape Town (Kaapstad) hebben voorzitter en secretaris  een gesprek gevoerd met  Bernedette Muthien, directeur van Engender. Deze organisatie steunt vooral vrouwen die te maken hebben met (seksueel) geweld. Hiertoe worden trainingen en workshops georganiseerd. Engender heeft in 2004 subsidie van Mama Cash ontvangen ten behoeve van een workshop: “Take Back Power”. Engender (www.engender.org.za) is vooral actief in Khoisan gemeenschappen. De bevlogen directeur verwacht  binnenkort een of twee aanvragen  ten behoeve van een “income generating” project vanuit de Khoisan regio in de Kalahari noordelijk van Upington, die zij zal doorsturen naar Pequenita. more…

Zuid-Afrika: moeders van kinderen met handicap

Soweto

Tijdens de reis van twee bestuursleden aan Zuid-afrika in februari werd in Soweto een bezoek gebracht aan de “Sunshine Centre Association”, een centrum voor gehandicapte kinderen in de township White City in Soweto. Dagelijks komen daar 46 gehandicapte kinderen van 7.00 uur tot 14.00 uur voor diverse activiteiten. Sunshine Centre werkt met veel vrijwilligers, maar ook met beroepskrachten, zoals fysiotherapeuten, maatschappelijk werksters en diëtisten. De moeders van de kinderen werken zelf ook vaak als vrijwilligster. more…

Zuid-Afrika: farming project

Soweto

In februari 2007 brachten de voorzitter en secretaris van Pequenita – op eigen kosten – een bezoek aan Zuid-Afrika. De voorzitter had in Soweto (Johannesburg) in 2000 een cursus projectmanagement aan vrouwen gegeven om hun economische activiteiten meer rendabel te maken. Bij een bezoek aan een van de toenmalige vrouwenprojecten gehuisvest in een container in de township Freedom’s Park, bleek dat daar inmiddels vrouwen actief waren voor een jeugdproject “Lethu Youth Project” voorlichting over HIV/Aids te geven en maaltijden te verstrekken. Een van de medewerksters bracht ons naar een nabijgelegen “farming project” opgezet door een coöporatie van ruim twintig vrouwen. Er waren vijf vrouwen aan het werk op een stuk landbouwgrond bij de sloppenwijk. De groep werkt samen aan het planten en oogsten van: sperziebonen, “butternut” (witte walnoot), uien, tomaten, wortels, courgettes, zoete aardappelen en maïs. more…

Niger: waterput

Goroubi

Een tweetal bestuursleden is op eigen gelegenheid naar Niger gereisd, om daar met eigen ogen de graanbank van Goroubi te bekijken. Tijdens deze reis is ook zeer intensief overleg gevoerd met de vrouwen van Tin-Hinan. Gezamenlijk is besloten om de haalbaarheid van een aantal nieuwe projecten te onderzoeken. Een van deze projecten was de aanleg van een waterput, die de aantrekkingskracht van het dorp Goroubi, als economisch centrum moet versterken. Het bestuur van Stichting Pequenita is vervolgens in overleg met Wilde Ganzen overeengekomen om het bedrag voor de aanleg van de waterput op korte termijn bij elkaar te krijgen. In een half jaar tijd is dit geldbedrag bij elkaar verzameld. Lees in het verslag van Pauline Wesselink hoe die financiering is rondgekomen. 

Moi Taki is een klein dorpje aan de Tapanahoni rivier, in het oostelijke deel van Suriname. Er wonen ongeveer 500 mensen, vooral vrouwen, kinderen en ouderen. De jongeren trekken naar de stad en de mannen verblijven vaak ook in de stad of elders om te werken. Sinds een jaar is er een installatie om drinkwater te zuiveren uit rivierwater. Er is een aantal kranen in het dorp waar water getapt kan worden. Momenteel is er geen elektriciteit. Er is wel een aggregaat om stroom op te wekken, maar die is kapot. De mensen leven van wat de kostgrondjes (akkers waarop ze planten), hun opbrengen en kopen af en toe spullen in Paramaribo.